■ عشاق میلوش فورمن در سرمای زیر صفر!

پریشتینا- کاوه جلالی: روز دوم نمایش فیلم‌های جشنواره Skena Up به پایان رسید، درحالی‌که به جز فیلم‌های مهمان، هیچ نوع تقسیم‌بندی میان فیلم‌های کوتاه، انیمیشن و مستند وجود ندارد.
کیفیت فیلم‌ها عموما چندان خوب نیست و کیفیت نمایش فیلم از خود فیلم‌ها بدتر است، با این حال و با وجود سرمای ۱۶ درجه زیر صفر، استقبال از جشنواره و سانس‌های نمایش فیلم را می‌توان «خیلی خوب» توصیف کرد.
در این دو روز فیلم‌هایی از کوزوو، لهستان، فنلاند، روسیه، یونان، آمریکا، جمهوری چک و... به نمایش درآمدند که در میان آنها دو فیلم لهستانی و بخصوص خواهران به کارگردانی کریشتف بوروکا از دیگر آثار بهتر بودند. کارگردان این فیلم با دیدی زنانه فیلم را روایت می‌کند، البته این به معنای نادیده گرفتن شخصیت‌های مرد نیست. بلکه روایت از زاویه دید یک زن شکل می‌گیرد.
فیلم جالب دیگر، زیر زیرزمین ساخته ویرا کاکانیووا بود، درباره دوران جنگ سرد و پناهگاه‌های زیرزمینی که از ترس حمله اتمی در جمهوری چک ساخته شده بودند.
فیلم بلند ادوارد محصول مشترک یونان و آلمان که چهارشنبه شب در بخش مهمان به نمایش درآمد و بازیگر اصلی آن کوزوویی است، ضعیف بود. اما تماشاگران از آن استقبال خوبی کردند، چون به مشکلات مرزی میان آلبانی و سایر کشورها می‌پرداخت و طبیعی است که مردم کوزوو از آن خوش‌شان بیاید، چون خودشان مدت‌ها درگیر این مساله بوده‌اند.
فیلم فرانک و سیندی از آمریکا یک فیلم بلند آماتوری و تجربه‌گرا و بسیار جالب بود. فیلمساز خود و خانواده‌اش را نشان می‌دهد که در کمال بدبختی آدم‌های بسیار خوشحالی هستند! این اثر خودافشاگرانه را که دیشب به نمایش درآمد، جی جی اشترناکمپ ساخته که خودش هم در جشنواره حضور دارد و به لحاظ شخصیتی بسیار جالب و عجیب است.
نکته جالب درباره جشنواره این است که از بسیاری از کشورها شرکت کنندگانی وجود دارد و همگی دانشجویان سینما هستند. البته اغلب از کشورهای اروپای شرقی آمده‌اند و بیشترشان شیفته میلوش فورمن هستند. برای‌شان عجیب بود که در ایران می‌شود فیلم‌های قدیمی کیشلوفسکی، فورمن و دیگران را دید.
مدیر مدرسه فیلم Faum جمهوری چک هم که اینجا حضور دارد، گفت علاقه‌مند است از جوانان ایرانی برای حضور در این مدرسه دعوت کند. وقتی درباره پرویز دوایی و حضور طولانی مدتش در پراگ گفتم، به شدت ابراز علاقه کرد از او برای تدریس دعوت کند.